MENÜ

Kamber NAR

 
        1956 Sivas’ın Kangal İlçesine bağlı Karanlık köyünde doğdum.
        İlkokulu köyümde bitirdikten sonra ailemle birlikte Ankara’ya geldik. Geri kalan öğrenimimi Ankara’da tamamladım. Şiir yazmaya lise öğrencisiyken başladım. Şiirlerimde çok değişik konuları dile getirmeye özen gösterdim. Birçok önemli yarışmaya katıldım ve ödüller aldım:
      1986 yılında Halk Ozanları Kültür Derneği’nin “Okul ve Öğretmen” ” konulu şiir yarışmasında birincilik ödülü…    
      1998 yılında Hacıbektaş şenliklerinde “ İnsan Hakları” konulu şiir yarışmasında birincilik ödülü…
      1999 yılında Aşık Veysel Kültür Derneği’nin “ Aşık Veysel ve Düşünceleri” ” konulu şiir yarışmasında birincilik ödülü…
       Mamak Belediyesinin “Ankara” konulu şiir yarışmasında birincilik ödülü…
      
       Bunların dışında sayamayacağım kadar ikincilik üçüncülük ve mansiyon ödüllerim mevcuttur. ‘’ Türkülerin Yolundayım ‘’ adlı şiir kitabım yayımlanmıştır.
Bağlama çalmaya lise yıllarında babam İsmail Narı’ın yanında başladım. Beş adet yayınlanmış kasetim bulunmaktadır. Tüm Halk Ozanları Kültür Derneğinin Genel Başkanlığını yürütmekteyim. İki çocuğum bulunmaktadır. Bir özel bankada idareci olarak görev yapmaktayım. Halk ozanlığı yolunda eğilmeden inanç ve görüşlerimden taviz vermeden yürüyebilmek en büyük idealimdir. Ozanca duruşla halkımı selamlıyorum.
 
 

              İNSAN HAKLARI

Adını duyarız kendisi kayıp                          
Arıyoruz nerde insan hakları
Yalan söylemeyin ayıptır ayıp
Soruyoruz nerde insan hakları 
 
Atın silahları olmasın savaş
Herkese iş olsun herkese de aş
Artık gerçekleri biz yavaş yavaş
Görüyoruz nerde insan hakları
 
Medeni olmazsan elbet kovarlar
Seni dinlemezler baştan savarlar
Berlin ’ i yıkarken nice duvarlar
Örüyoruz nerde insan hakları
 
Rahat etmez devlet malı yemeden
Farkımız kalmadı sersem semeden
Aydın insan, genç, ihtiyar demeden
Vuruyoruz nerde insan hakları

            Perişan haldeyken kaynar mı çorban
Neyine lazımdır baş örtü türban
Trafikte her yıl binlerce kurban
Veriyoruz nerde insan hakları
 
Düşündün mü neler yapmış atanı
Sevmeyesin yan gelipte yatanı
Canımız gitse de aziz vatanı
Koruyoruz nerde insan hakları
 
Kuru soğan katık olmuş aşına
Tarlalarda güneş geçmiş başına
Hakkını vermeden boşu boşuna
Yoruyoruz nerde insan hakları
 
Esmer bıyıklıyım tanırlar beni
Mazimiz yüzyıllar değildir yeni
Avrupa birliği alırmı seni
Giriyoruz nerde insan hakları

            Kamberi’ yim dertlerimiz kum gibi
Olmadım dalımda kaldım ham gibi
Eller büyür iken bizler mum gibi
Eriyoruz nerde insan hakları
 
 
VEYSEL
 
Bu güzel insanı nasıl anlatsam
Sevgi bahçesinde güllerde Veysel
Ne yalan söylesem ne yanlış katsam
Yalın türkçesiyle dillerde Veysel.
 
Barıştan yanaymış kini bitirmiş
Halkın dertlerini dile getirmiş
Bostan ekmiş ürünleri yetirmiş
Kazmada kürekte bellerde Veysel.
 
Övmüş Atatürk’le güzel vatanı
Uzun ince yoldan dönenler hanı
Yaradanı için sevmiş insanı
Dostluğa uzanan ellerde Veysel. 
 
 
Haksızlığa karşı çıkmış taşlamış
Bağnazlığı cehaleti dışlamış
Güzelliği ilmek ilmek işlemiş
Kilimin motifi allarda Veysel
 
Sivrialan’ nın mor menekşe gülünden
Yunus tutmuş sanki onun elinden
Hacı Bektaş Pir Sultan’ın yolundan
Hakk’a niyaz eden kullarda Veysel
 
Yayla yollarında berciler gezmiş
Baltasın çalana ah edip kızmış
Görmeyen gözüyle her şeyi sezmiş
Kolay anlatılmaz hallerde Veysel.
  
Bir zaman meydana çıkmış atışmış
Zalım sevdalanmış yanmış tutuşmuş
Bu bahçede ne fidanlar yetişmiş
Meyveye dönüşen dallarda Veysel.
 
Gülememiş için için ağlamış
Bahar seli gibi coşmuş çağlamış
Dost aşkıyla sinesini dağlamış
Sevda ateşinde küllerde Veysel.
 
Edep erkan ile posta niyazı
Bir başka severmiş baharı yazı
Dert ortağı olmuş bu garip sazı
Değdikçe inleyen tellerde Veysel.
 
Sezmiş güzellerde nazla edayı
Hak nasip eylemiş güzel sedayı
Tabiattan almış cümle gıdayı
Çiçeklerin özü ballarda Veysel
 
Sadık kalmış toprağına belenmiş
Az yaşa çok yaşa sonu yalanmış
Saz omuzda adım adım dolanmış
Ozanlarla gezer yollarda Veysel
 
Kanberi kapıldın neden telaşa
Başın yukarıda onurla yaşa
Şöyle bir düşünüp versek baş başa
Günde ayda değil yıllarda Veysel.
  
 
    SEVGİYİ GÖRDÜM
 
İnsanı kamile baktığım zaman
Dostluğu barışı sevgiyi gördüm
Desturla çerağı yaktığım zaman
Dostluğu barışı sevgiyi gördüm
 
Ozan deyişinde her bir hecede
Gölü mayalayan ulu Hoca’ da
Hakkını çağıran Yunus Koca’ da
Dostluğu barışı sevgiyi çağıran
 
Baba Veysel’ imin gören gözünde
Fırtınalar koparmıştır özünde
Neyzen’ i Tevfiğ’ in nükte sözünde
Dostluğu barışı sevgiyi gördüm
 
Merdanı Ali’ nin tacı başında
Abdal Musa Sultan dilek taşında
Pir Sultan ustanın hak savaşında
Dostluğu barışı sevgiyi gördüm
 
 
  ihsanozturk.com
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Atatürk’ ün gideceğiz yolunda
Anlatmış fikrinizeytin dalında
Mevlana’ nın kim olursan gel’ inde
Dostluğu barışı sevgiyi gördüm
 
Kilime işlenmiş hayallerinde
Seven gönüllerin her hallerinde
Karacaoğlan ile köy yollarında
Dostluğu barışı sevgiyi gördüm
 
Balım Sultan ile Kızıl delinin
Fuzuli Virani Himmet kulunun
Açtığı çığırda Bektaş Veli’ nin
Dostluğu barışı sevgiyi gördüm
 
 
Ötüşen kuşların güzel sesinde
Cümle erenlerin hak nefesinde
Ozan Kanberi’ nin felsefesinde
Dostluğu barışı sevgiyi gördüm
       
 
 
 
 
 
 

DUYURULAR
İSTATİSTİKLER